Mensenwerk

Zojuist het boek van Ruud Koole met deze titel uitgelezen. Kijkje in de keuken van de PvdA tussen 2001 en 2007. Vlot geschreven en dus ook vlot gelezen. De titel wordt meer dan waargemaakt: politiek is overduidelijk mensenwerk. Mensen met al hun kwaliteiten, onhebbelijkheden, valkuilen, drijfveren.
Het boek sluit af met een deel van de tweede afscheidsspeech van Koole na zijn korte interimperiode als partijvoorzitter. Daarin gaat hij in op het gebrek aan (ruimte voor) nuance in de hedendaagse politiek. Hij geeft aan dat dat vooral voor de PvdA lastig is omdat die bij uitstek op zoek is naar balans/evenwicht.
Kun je die begrippen zo makkelijk door elkaar gebruiken, nuance, balans, evenwicht?
Het pleidooi spreekt me aan omdat ik me herken in:
  • het zoeken naar nuance, ook in het gepolitiseerde debat
  • het voorkomen van bipolair denken, waarbij je steeds weer moet kiezen tussen A of B (Koole noemt dit digitaal denken)
Over beide zaken schreef ik al eerder. Hoe helpt Koole me verder in het denken en schrijven hierover?
Koole vertaalt de uitdaging voor de PvdA in het benoemen van een aantal zaken waarin naar evenwicht geziocht moet worden:
  • emancipatie van het individu en solidariteit tussen individuen
  • arbeidersklasse en middenklasse
  • recht op geloofsafval en respect voor geloofsvrijheid
  • oude en nieuwe Nederlanders
  • beginselen uitdragen en verantwoordelijkheid nemen
Ik kan er nog wel wat voorbeelden aan toevoegen, maar dat helpt het denken niet vooruit. Nogmaals, ik ben blij met het pleidooi van Koole. Jammer genoeg blijft hij wel denken in bipolariteit. De opdracht voor de PvdA is volgens hem het creëren van een verbinding tussen beide polen.
Naar mijn gevoel probeer ik een stap verder te gaan. Moeten we wel bipolair blijven denken? Doet het denken in termen van arbeiders- en middenklasse wel recht aan de diversiteit van 2010? Het denken in klassen brengt met zich mee dat er sprake zou zijn van een belangentegenstelling tussen beiden. Het zou er dan om gaan beide belangen voldoende tot hun recht te laten komen. Maar bestaat die tegenstelling nog wel?
Is het juist niet de individuele vrijheid en de solidariteit tussen individuen die niet zonder elkaar kunnen? Zonder solidariteit komt vrijheid in gevaar; zonder vrijheid is er geen ruimte voor solidariteit?
Individuele vrijheid past bij denken in diversiteit. Diversiteit is iets om trots op te zijn. Laten we verschillen waarderen als basis voor solidariteit. Dat betekent ook stoppen met denken in termen van oude en nieuwe Nederlanders. Er zijn 16 miljoen verschillende Nederlanders. En als die zich aan onze afspraken houden dan mogen ze er allemaal zijn!
De opdracht voor de PvdA concetreert zich dan op de vraag wat er nodig is om te zorgen dat ze er ook allemaal kunnen zijn. De slogan ” Iedereen telt mee”  is me daarom ook uit het hart gegrepen. Het betekent de opdracht dat iedereen die niet volledig mee kan doen (en dat wel wil; en daar wel z’n best voor doet) op de PvdA moet kunnen rekenen.
Het mag niet zo zijn dat mensen door de plaats waar, het gezin of de buurt waarin ze geboren worden, bij voorbaat kansloos zijn. De ergste achterstandswijken blijken weinig profijt te hebben van het beleid van de afgelopen jaren. Dat is geen diskwalificatie van het beleid, want anderen (niet de allerergsten) hadden er wel baat bij en die hadden het ook nodig.
Maar we kunnen het er niet bij laten zitten. IEDEREEN telt mee!

0 Responses to “Mensenwerk”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: