Op zoek naar begrip …

Als de uitslag van de verkiezingen aanstaande woensdag lijkt op de huidige peilingen, begrijp ik het niet. De kranten staan vol met peilingen en analyses. Misschien kunnen die me helpen om te begrijpen waarom het is, zoals het is.

Maar … als je het leest wordt het onbegrip alleen maar groter, samen met de hopeloosheid. Ga ik het ooit begrijpen?

Laten we eens aannemen dat de economische situatie bepalend is voor een groot deel van het debat en ook voor het stemgedrag van veel landgenoten. Dan zou je hopen dat het duidelijk is wat de beste remedie is voor de huidige situatie. MIS! De Harvard-econoom Alesina pleit, volgens de Volkskrant van 5 juni, voor forse bezuinigingen als remedie om de economie weer gezond te krijgen. Lijkt me iemand die er verstand van heeft. Maar dan …! “Nobelprijswinnar Krugman zegt: open die kraan, stimuleren.” En gaat daarmee recht tegen de eerder genoemde Alesina in. Hoe kunnen we van de gemiddelde burger verwachten dat hij een verstandige keuze maakt, als dit soort deskundigen elkaar zo tegenspreken? Waarom mag ik, als relatieve leek, niet vertrouwen op degenen die “ervoor doorgeleerd hebben”?

Deze onduidelijkheid kan hoogstens een verklaring zijn voor de grote mate van versplintering van het politieke landschap die ons wellicht te wachten staat. Als hulp bij het kiezen lijken elkaar tegensprekende deskundigen me van weinig waarde.

Ook eenvoudig eigenbelang lijkt geen verklaring voor stemgedrag. De dalende koopkracht ten gevolge van het VVD-programma weerhoudt grote groepen er niet van om over te stappen op die partij. Daaronder ook forse groepen onder de laagstbetaalden, die bij enkele andere partijen toch echt beter af zijn.

Volgende ankerpunt: de doorberekeningen van het CPB. Die zouden de kiezer toch kunnen helpen bij een rationele afweging om tot een keuze te komen. Eenvoudig voorbeeld: de bestrijding van files. Het lijkt me niet dat er groepen bestaan die liever hebben dat de files in hun huidige omvang blijven bestaan. Dus moet de grootste filebestrijder daar toch enigszins de vruchten van kunnen plukken. Maar partijen die volgens het CPB die titel verdienen, leverende laatste weken vooral zetels in. De meesten lijken te denken dat de bestrijding van files het beste in handen is bij de VVD, in tegenstelling tot het CPB-geluid.

Tot nu toe lijkt stemgedrag meer gebaseerd op geloof en (al dan niet blind) vertrouwen, dan op afwegingen en ratio. Daarbij spelen waarschijunlijk enkele stevige overtuigingen een doorslaggevende rol:

  • De economie is bij de VVD per definitie in betere handen.
  • De PvdA is per definitie bezig met het betuttelen en afhankelijk houden van mensen.

Tja, valt daar tegen te vechten? Vechten tegen imago’s lijkt veel op Don Quichotte en zijn windmolens. Toch kan het denken over deze verschijnselen helpen bij het bepalen van een al dan niet vernieuwde koers van een partij. Ik kom daar op terug naar aanleiding van een titel uit de Volkskrant:

“De verzorgingsstaat als vangnet of als trampoline, dat is de vraag.”

0 Responses to “Op zoek naar begrip …”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: