De leraar als professional?

Zoals ik eerder schreef, ben ik aan het lezen in een boek over onderwijsinnovatie (Onderwijsinnovatie: geen verzegelde lippen meer, redactie Dolf van den Berg).

Zojuist las ik een bijdrage waarin gepleit wordt voor versterking van de beroepsgroep van leraren. Het denken is gebaseerd op het uitgangspunt dat de leraar een professional is, vergelijkbaar met accountants en advocaten. ik heb met alledrie die beroepen te maken en zie een essentieel verschil: als klant/opdrachtgever kan ik vrij makkelijk een andere advocaat of accountant kiezen als ik ontevreden ben. Als vader van een zoon in havo3 heb ik geen keuze: ik moet het doen met de leraren die, om wat voor reden dan ook, ingeroosterd worden voor zijn klas. Dit betekent dat de leraren zich feitelijk niet hoeven te verantwoorden tegenover hun klanten. Een typisch voorbeeld van gedwongen winkelnering.

En daarmee verdwijnt een essentieel kenmerk van professionals naar de achtergrond: kwaliteitsbewustzijn en -verbetering. Ik wil al die goede docenten niet tekort doen, maar laten we ook de ogen niet sluiten voor het feit dat hetgeen zich in klaslokalen afspeelt zeker niet altijd de toets der kritiek kan doorstaan.

Ik sluit af met een citaat uit het genoemde nboek. Hierin staat op een mooie manier omschreven hoe het in scholen zou moeten gaan:

In organisaties is er behoefte aan een heldere verdeling van verantwoordelijkheden tussen bestuur, management en professionals, gebaseerd op een constructieve dialoog tussen genoemde partijen. Op dit moment is de dialoog noch helder, noch constructief en is de verdeling van verantwoordelijklheden binnen scholen vaak niet in balans. Bestuurders en managers van organisaties zijn mijns inziens eerst verantwoordelijk voor het herstel van de kwaliteit van de dialoog en van de balans in verantwoordelijkheden. Voor leraren geldt dat ze de nieuw geboden ruimte dan wel moeten willen invullen en dat wantrouwen, zuurheid en tijdsdruk geen belemmering mogen vormen. Hier geldt wat mij betreft de wijsheid Adel Verplicht: als peofessionals een gezagsvolle positie willen bekleden dan moeten ze geëngageerd zijn en kwaliteit als uitgangspunt kiezen. een belangrijk startpunt is de principiële bereidheid om je te willen verantwoorden over de kwaliteit van je handelen en anderen daarin een rol te gunnen en zonder hen als pottenkijkers te bestempelen.

1 Response to “De leraar als professional?”


  1. 1 Trees Flapper 10 augustus 2010 om 20:04

    Ik deel de mening niet dat de leraar geen professional omdat je niet naar een andere over kunt stappen. Het laatste kan wel door een vergaande beslissing naar een andere school te gaan. Een andere optie is om de leraar en het management aan te spreken op de kwaliteit. Geen eenvoudige weg en zelden leidend tot resultaat. Ik sluit me dan ook aan bij de rest van de blog.
    Ik ben van mening dat ons onderwijs een flinke impuls kan gebruiken, dit op basis van de ervaringen met mijn kinderen en informatie van vrienden die in het onderwijs werkzaam zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: