Paars revisited

Voor mij staat als een paal boven water dat we behoefte hebben aan echte hervormingen, zowel op sociaal als op economisch gebied.

We zijn een land van coalities. Coalities bestaan bij de gratie van compromissen. Het rare is dat die compromissen altijd zo uitpakken dat hervormingen niet doorgaan als er een partij is die het niet ziet zitten. Zo leveren de betrokken partijen tijdens de onderhandelingen steeds meer van hun standpunten in.
Daarbij hebben de conservatieve partijen het uiteindelijk altijd voor het zeggen. Het uitblijven van hervormingen leidt immers tot behoud van het huidige, zo ongeveer de definitie van het begrip conservatief.

Laten we dat eens omkeren. Laat partijen eens over hun weerzin heenstappen en de ander de ruimte geven om een hervorming daadwerkelijk uit te werken en in te voeren. Uiteraard geldt dit over en weer, waardoor een akkoord plotseling bol staat van hervormingen, ook al is niet iedere partner razend enthousiast over iedere afzondelrijke maatregel.
Op die manier ontstaat een coalitieakkoord dat gekenmerkt wordt door hervormingen in plaats van uitstel.

Nu moeten partijen uitleggen waarom ze iets NIET in een akkoord hebben gekregen. Geef elkaar iets meer ruimte en ga uitleggen waarom je de ander de ruimte hebt gegeven om een hervorming WEL in het akkoord te krijgen. En geef daarbij aan welke hervorming je uit je eigen programma ook een plaats in het akkoord hebt gegeven.

Wat betekent dit voor de inhoud van het beoogde akkoord? Ik geef een voorzet op het gebied van de landelijke politiek.
De enige kans op hervormingen in NL, als het gaat om een aanpak via de politiek, ligt m.i. verscholen in een revival van Paars (plus).
Dat vraagt van de grootste betrokken partijen dat ze over hun schaduw gaan kijken.

– De VVD moet bereid zijn om compromissen te sluiten in het belang van een sociaal beleid dat zwakkeren ontziet. Dat kan ook betekenen dat de sterkeren eens wat meer moeten (in)leveren.
– De PvdA moet bereid zijn om in dat sociale beleid mensen aan te spreken op hun eigen verantwoordelijkheid (Je mag iets vragen en verwachten, maar daar lever je ook een prestatie voor)

– De PvdA moet bereid zijn om in het beleid oog te hebben voor ondernemend Nederland.
– De VVD moet meedenken over een manier om daarbij de belangen van werknemers voldoende te waarborgen.

Op basis hiervan moeten in elk geval pensioenleeftijd, ontslagrecht en hypotheekrente op een moderne leest geschoeid worden. Daarmee vallen de enorme bezuinigingen, die de komende tijd onontkoombaar zijn, op een stevige en sociale manier te realiseren.

Alleen als partijen elkaar ruimte en vertrouwen geven, hebben we kans op zo’n hervormingsagenda. En alleen paars+ kan dat realiseren.

1 Response to “Paars revisited”


  1. 1 Hannes Minkema 14 augustus 2011 om 18:53

    Ik zou dit denkbeeld ook wel getoetst willen zien aan het democratische perspectief van ‘de meerderheid bepaalt’. Als PvdA en VVD samen pakweg 80 zetels hebben, en een ‘hervormingsgezind’ beleid inzetten volgens jouw receptuur, dan krijgt bijvoorbeeld de VVD een ‘gemoderniseerd ontslagrecht’ (dure ouderen ontslaan, goedkope jongeren in dienst nemen; draagvlak 30%) in ruil voor investeringen in armoedige probleemwijken (welzijnscentra, job centers, immigrantencursussen etc.; draagvlak 30%).

    Twee ‘hervormingen’ met elk maar 30% draagvlak onder de Nederlanders. Tel uit je democratische winst.

    Ook is een kritische noot te plaatsen bij de inhoudelijke afruil van hervormingswensen. Zo kan de VVD bijvoorbeeld de vlaktaks bedingen in ruil voor meer sociale woningbouw voor de PvdA, bij gelijkblijvende hypotheekrenteaftrek. Die ‘sociale woningbouw’ betreft dan bijvoorbeeld een reeks woningen en (vooral) appartementen voor een lage koopprijs (250.000 euro) waarvoor je nog maar tien jaar geleden een vrijstaande villa had gekocht, Daartegenover staat dan dat rijk en superrijk Nederland via de vlaktaks minder belasting hoeft te betalen – waardoor arm en matig welvarend Nederland het gelag betaalt van de bezuinigingen en er honderden euro’s per maand op achteruit gaat.

    Twee ‘hervormingen’ die leiden tot vette winst voor de een (de sterkste schouder) en een schijnvoordeel voor de ander (de zwakste schouder). Tel uit je financiële winst.

    Ik zeg niet dat je voorstel geen verbetering *kan* inhouden, maar wel dat er tal van democratische voetangels en financiële klemmen op die weg liggen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: