Geen regels, maar een goed gesprek

Na mijn vorige blogpost, ontkom ik er niet aan om ook dit keer stil te staan bij de voortgaande formalisering. Deze week kwam in het nieuws dat CNV onderwijs een protocol heeft opgesteld voor het gebruik van social media door schoolpersoneel.
Nou heb ik bij voorbaat grote twijfels bij het nut van een protocol bij het reguleren van gedrag. Maar hier worden probleem en oplossing volgens mij volstrekt verkeerd aan elkaar gekoppeld. Hoe zit dat (volgens mij)?
Social media zijn een vrij nieuw verschijnsel en langzaam maar zeker maken meer mensen er gebruik van. Logisch dat ook het gebruik in de school en onder medewerkers van scholen (fors) toeneemt.
In mijn eigen omgeving maak ik mee dat dat gebruik soms ongewenste effecten heeft. En voor wie daar onbekend mee is, lees de Volkskrant van vandaag. Vakantiefoto’s, persoonlijke ontboezemingen, het komt allemaal in de open wereld die internet heeft. En daarmee in de wereld van mensen voor wie je het wel verborgen had willen houden (vooral leerlingen worden genoemd, maar of je het allemaal bekend wilt maken aan je collega’s vraag ik me ook af).
Dus komt er een protocol.
In het protocol van CNV onderwijs lees ik onder andere de volgende regels:
– je publiceert op persoonlijke titel op social media
– je mag geen vertrouwelijke informatie verspreiden via social media
– je gaat geen discussie aan met ouders en leerlingen via social media
En tenslotte legt de school vast welke maatregelen genomen worden bij overtredingen van de regels.
Lost dit het probleem op?
Ik denk het dus niet. Uit de publicaties rondom dit thema komt naar voren dat gebruikers van social media niet altijd overzien hoe het werkt. Zij realiseren zich niet op elk moment wat het effect van een uiting kan zijn.
Dat vraagt dus vooral om meer informatie en voorlichting, niet om regelgeving en sancties.
Volgens mij moet het in scholen vooral gaan over (het gebruik van) social media. Het moet onderwerp van gesprek zijn. Mensen die er gebruik van maken moeten vertellen over hun ervaringen, hun verrassingen en hun teleurstellingen.
Social media kunnen uitgroeien tot een van de grootste vernieuwingen van dit decennium. Daarmee is gezegd dat ze de school binnen zullen komen, of we willen of niet. Het is een vernieuwing die we maar beter kunnen omarmen. Dat gebeurt niet via een protocol. Deze vernieuwing wordt omarmd (of afgewezen) zoals elke vernieuwing … tijdens het gesprek aan de koffieautomaat. Laten we dat gesprek zo open mogelijk voeren!

Oh ja, ik schrijf dit op persoonlijke titel 😉

2 Responses to “Geen regels, maar een goed gesprek”


  1. 1 Gerrit Zandbergen 3 november 2011 om 21:51

    Helemaal mee eens.

    Het zijn vaak mensen zonder ervaring met social media die behoefte hebben aan paal en perk (de categorie: ‘Op Twitter deel je dat je naar de WC gaat’). Zo vind ik het bijvoorbeeld onnodig om te zeggen dat ik op persoonlijke titel twitter, maakt dat het minder relevant? Of mag ik meer zeggen wanneer het op persoonlijke titel is? Koppelt deze spreuk mij los van mijn rol als docent? Natuurlijk niet.

    Ik werk op een school (vo) waar een kleine groep collega’s, en een veel grotere groep leerlingen, gebruik maakt van Twitter. Leerlingen volgen mij, ik volg ze zelden terug. Regelmatig levert dat een leuk gesprek op en soms verbetert het het contact met een klas of een leerling. Leerlingen leren hierdoor dat Twitter een openbaar medium is waar iedereen op mee kan lezen, dus ook docenten.

    Zo nu een dan een zoekopdracht met de naam van de school levert veel informatie op en soms is het nodig om leerlingen aan te spreken op de inhoud van een tweet. Dat werkt prima, daar hebben we helemaal geen protocol voor nodig!

  2. 2 Margreeth van der Kooij 4 november 2011 om 12:50

    Wat een armoe! Ten eerste: waar bemoeit het CNV zich mee? Dit is toch typisch het domein van de school/het team zelf. Het moet toch gaan over de manier die het beste past bij de Kernideologie/missie/visie van de school?
    Ten tweede: De formulering is negatief gesteld. Beperkender kun je het niet maken. Helemaal eens met Gerrit: we moeten met open mind kijken naar mógelijkheden.
    Ten derde: Heel soms zijn protocollen nodig. Als ze niet strikt nodig zijn, voorkomen ze dat mensen denken. Dat betekent dat er een blokkade zit op ontwikkelen en leren. Ontwikkelen en leren is toch bij uitstek wat het onderwijs wil!
    Margreeth


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: