Samenwerken is meer … gedeelde visie (1)

Samenwerken is mensenwerk. Bij een van onze samenwerkingspartners spreken we niet meer over studenten, cursisten, leerlingen of zo, maar over medewerkers in opleiding. Dat zegt iets over je visie op de positie van deze mensen in het bedrijf. Het zegt overigens ook iets over je visie op opleiden, maar daarover een andere keer.
Omdat het bij de samenwerking tussen school en bedrijf altijd gaat over opleiden van mensen, moet je op een aantal wezenlijke elementen een gedeelde visie hebben. Hoe je mensen opleidt/op wilt leiden wordt voor een belangrijk deel bepaald door de visie die je hebt op die mensen zelf. In schooltermen: is de leerling iemand die probeert met zo min mogelijk inspanning een diploma te halen of is het iemand die echt beter wil worden in een vak of op een gebied dat hem aanspreekt.
Uitgaan van het eerste is volgens mij het bankroet van het onderwijs. Als het waar is dat de leerling het “slechts” doet voor “het papiertje” dan is het niet meer nodig om bevlogen docenten te hebben en doordachte aanpakken. Nee, dan moeten we hem wegwijs maken op internet en introduceren in de trucs die nodig zijn om op het juiste moment te scoren. Dat is wat we al enigszins zien bij de manier waarop basisschoolleerlingen voorbereid worden op de CITO-toest. Het gaat dan alleen nog maar om een goed resultaat, niet om een resultaat waar je wat aan hebt.

Wat mij betreft baseren we onderwijs op het uitgangspunt dat de jongeren die we in de scholen hebben willen groeien, als vakman en/of als mens. Als je dat écht denkt, dan kan het niet zo zijn dat dat stopt op het moment dat deze jongeren de school verlaten en als medewerker in dienst treden bij een werkgever.
Het gaat dus nooit om je visie op leerlingen, maar om je visie op mensen. Daarover hieronder een aantal gedachten. Deze zijn voor een belangrijk deel ontleend aan de uitgangspunten die bij ons op school gehanteerd worden in de zogenaamde Sprint2-methodiek. Oorspronkelijk ontwikkeld voor effectief NT2-onderwijs, maar inmiddels ook uitgewerkt voor andere onderwerpen, blijkt dit een aanpak te zijn die zeer motiverend werkt voor studenten én docenten. Wat mij betreft met de kanttekening dat het een aanpak is die gebaseerd is op een aantal belangrijke uitgangspunten. Wie die niet onderschrijft, loopt het risico dat de methodiek een kunstje wordt. Zoals eerder gesteld: ik pleit voor kunst niet voor kunstjes!
Voor meer informatie over Sprint2 verwijs ik naar het weblog van de geestelijk vader: http://www.jandeutekom.nl

Terug naar de visie op mensen, het mensbeeld dat wat mij betreft ten grondslag ligt aan samenwerking tussen school en bedrijf. Of het nou gaat om initieel opleiden, om na- en bijscholing, of om ontwikkeling van medewerkers op welke andere manier dan ook, het gaat er hier om dat mensen groeien. Ze worden beter in wat ze doen of ze leren om ook andere dingen te doen.
Om dat te faciliteren ga ik uit van een aantal zaken:

  1. mensen groeien als ze verantwoordelijkheid (moeten) dragen
  2. mensen groeien niet als je ze laat doen wat ze (al lang) kunnen
  3. groeien doe je samen
  4. mensen groeien als er hoge verwachtingen van hen bestaan
  5. mensen ontwikkelen zich als er een bepaalde noodzaak bestaat
  6. in navolging van Daniel Pink denk ik dat mensen gemotiveerd worden door:
  • voldoende autonomie (zoals eerder gezegd: geef hen verantwoordelijkheid; laat hen zelf mee bepalen hoe ze een taak aanpakken)
  • een helder doel (zie ook het belang van noodzaak: je moet weten waarom je iets doet)
  • het verlangen om beter te worden in wat ze doen (maar dat verlangen vraagt ook dat we dat van hen blijven verwachten)

Meer hierover in de prachtige animatie van RSAnimate: http://www.youtube.com/watch?v=u6XAPnuFjJc

2 Responses to “Samenwerken is meer … gedeelde visie (1)”


  1. 1 Eus van Hove 1 augustus 2012 om 21:37

    Ik mis in je verhaal de rol van docenten. Samenwerken en netwerken is op grote onderwijsinstellingen voorbehouden aan niet-lesgevenden.
    Juist door docenten samen te laten werken kan veel winst worden behaald. Bijvoorbeeld in de ontwikkeling van inspirerende en uitdagende opdrachten. Dit bepaalt in grote mate de kwaliteit van het onderwijs.

    • 2 Frank van Hout 2 augustus 2012 om 21:00

      Beste Eus,
      Die rol verdient inderdaad de nodige aandacht. Dat ik die nog niet gaf mag niet tot verkeerde conclusies leiden.
      Ik ben een groot pleitbezorger van het NIET scheiden van lesgevende en niet-lesgevende taken. Volgens mij moeten resultaatverantwoordelijke teams zowel ontwikkeling als uitvoering van onderwijs voor hun rekening nemen. Specialisten met weinig of geen lesgevende taken kunnen daarbij ondersteuning leveren, voor zover teams aangeven daar behoefte aan te hebben,
      Op deze kwestie zal ik in een van de komende blogs wat dieper ingaan.
      Groet,
      Frank


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: