Als ik het voor het zeggen had …

Vanmiddag mocht ik met deze vraag in het achterhoofd een pitch houden tijdens de talkshow in “Het gesprek van Sneek” in Café Vellinga. Na het nodige twijfelen en selecteren maakte ik de keuze om één heldere prioriteit te stellen: voorkomen en bestrjiden van jeugdwerkloosheid.

Daarvoor is veel nodig, maar ik beperkte me tot twee acties.

Op de eerste plaats géén beperking van de verblijfsduur in het (middelbaar) beroepsonderwijs. We mogen de lessen uit het verleden niet vergeten. In de jaren ’80 was er
sprake van een verloren generatie omdat jongeren gedurende een crisisperiode niet aan de bak konden komen. Enkele jaren geleden lukte het om de jeugdwerkloosheid, ondanks de crisis, laag te houden door jongeren te stimuleren om op school te blijven. Nu is de minister van plan om het onmogelijk te maken veel langer dan vier jaar in het mbo te blijven. Doorstromen van een laag naar een hoog niveau wordt daardoor bijna onmogelijk.

Daarnaast moeten we op een nieuwe manier kijken naar mogelijkheden om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt op elkaar af te stemmen. Daarvoor zie ik grote zalen, gekoppeld aan een regio, vol met
– jongeren die werk zoeken
– werkgevers die mensen zoeken
– en onderwijsinstellingen die daar waar de match niet direct gemaakt kan worden zorgen voor bijspijkeren, omscholen, etc.
En ik zie géén bureaucratische vormen van bemiddeling, géén bureaus waar je je moet melden. Laat de verbinding direct tot stand komen!

Waar ik het niet over had, maar hier wel even wil noemen is de aandacht die zou moeten gaan naar nieuwe vormen van samenwekring tussen school en jeugdzorg. Daarbij pleit ik voor het minimaliseren van bureaucratie. Gisteren las ik in de Leeuwarder Courant een citaat van Peter Paul Doodkorte: “weg met het
protocol”.
We praten al jaren over samenwerking tussen school en zorg. Maar we proberen daarbij veel te veel te regelen in plaats van gewoon te beginnen.

Twee jaar geleden zijn wij gewoon begonnen. Eerst klein, sindsdien steeds meer. En wat geberut er? Istellingen voor jeugdzorg hebben zich daadwerkelijk gecommitteerd aan hulpverlening in de school. Niet alleen in woord, maar ook in daad. Inmiddels zijn van elf instellingen mensen actief in onze school. Zij hebben geen spreekuur, maar zijn daadwerkelijk in de klassen en in de gangen aanspreekbaar voor jongeren én medewerkers.
Onderzoek maakt duidelijk dat dor deze aanpak schooluitval terugloopt. Ook ontstaat er minder vraag naar zware vormen van hulpverlening.

0 Responses to “Als ik het voor het zeggen had …”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: