Goede bedoelingen, maar de verkeerde aanpak

Vandaag publiceerde de PvdA een plan waarmee de partij problemen in het beroepsonderwijs te lijf wil gaan. Het plan is te vinden op de volgende link:
“Actieplan stages en vakmanschap”

Wie mij volgt weet dat ik meer dan sympathiek sta tegenover deze politieke partij. Dus met meer dan gemiddelde interesse sloeg ik vanochtend aan het lezen. Helaas met een teleurstellend resultaat.

In grote lijnen vind ik het een plan dat de verkeerde instrumenten kiest om goede bedoelingen na te streven. Ik onderbouw dat puntsgewijs:

Het verruimen van de kwalificatieplicht is een sympathiek idee, maar ziet een paar dingen over het hoofd:
– in veel gemeenten wordt studiefinanciering al gehanteerd als een voorliggende voorzieing voor de bijstand. Dat betekent dat jongeren tot 23 jaar feitelijk al gedwongen worden om op school te blijven als zij geen werk hebben. Ze komen immers niet in aanmerking voor een uitkering.
– het is zeer de vraag of de huidige omschrijving van een startkwalificatie nog perspectief biedt op duurzaam werk. Een diploma op MBO-2 niveau is natuurlijk beter dan niets, maar de kans op een baan is daarmee zeer beperkt en wordt er niet beter op (waarschijnlijk ook niet als de crisis minder wordt).

Over het pleidooi dat scholen een stagegarantie moeten bieden is al vaker gesproken. ROC’s kunnen al niet diplomeren zonder dat er stage wordt gelopen dus feitelijk bestaat deze al. Er zal echter iets moeten gebeuren om te voorkomen dat we straks een groep jongeren geen opleiding meer kunnen bieden, gewoon omdat het totaal aantal beschikbare stageplaatsen te laag is.
Dit probleem wordt te vaak gezien als een verdelingsvraagstuk (meer kiezen voor sectoren waar kansen liggen). Als je verder kijkt, ontdek je dat het niet gaat om het verdelen van de taart, maar om een taart die te klein is.

Het actieplan pleit voor meer ambachtsscholen, vakmensen en vakmanschapsopleidingen. Nergens wordt uitgelegd wat daarmee bedoeld wordt. De indruk wordt gewekt dat het gaat om de technische sector. Daarmee wordt het vakmanschap in andere sectoren ontkend. Het pleidooi voor ambachtsscholen ruikt nogal naar de jaren vijftig. Alhoewel toen alles beter was, is het maar de vraag of jongeren met dergelijke opleidingen goed voorbereid worden op een leven in de 21e eeuw.

Tenslotte:
Scholen moeten studenten beter voorbereiden op stage, maar nergens valt te lezen wat ze nu net goed doen.
Het pleidooi voor betere informatievoorziening bij de studiekeuze is achterhaald. Middels een bijsluiter worden jongeren en hun ouders inmiddels actief geïnformeerd over stage- en baankansen van opleidingen
Tenslotte komen er, als het plan doorgaat, loopbaancoaches. Waar komen die vandaan? Zijn dat niet de coaches/mentoren/begeleiders die nu al op scholen werken en dit werk al lang doen? Dit betreft toch gewoon een kerntaak die scholen moeten uitvoeren? Waarom komt daar nu een nieuwe functie voor?

Al met al ben ik teleurgesteld. Hier had iets beters van gemaakt kunnen worden.

2 Responses to “Goede bedoelingen, maar de verkeerde aanpak”


  1. 1 Reinoud van Uffelen 27 februari 2014 om 18:10

    Teleurgesteld in onze partij of teleurgesteld in het feit dat het actieplan gewoon politieke retoriek is?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: