Wie het weet mag het zeggen, maar stel ook eens een vraag

Zojuist schreef ik een reactie op een weblog van Karin Winters Karinblogt Zij reageert op een post van René Kneyber Driekwart van de onderwijshelden is geen leraar
De vraag wie zich nou wel en niet met het onderwijs mag bemoeien houdt de gemoederen al langer bezig. Daarom doe ik maar een duit in het zakje en post hier ook mijn reactie op Karin:

Even diep zuchten. Dat moet ik na het lezen van het blog van Karin en de woorden van Rene waar zij op reageert. De reacties hier maken het er niet veel beter op. Waarom zuchten?
1. Waarom moeten we het hebben over de vraag wie “helden” zijn?
2. Waarom moeten we ons afvragen wie het gelijk aan zijn zijde heeft?
3. Waarom komen we niet verder dan het poneren van standpunten?
Het boek van de “onderwijshelden” heb ik (nog) niet (kunnen) lezen. Ik heb de namen gelezen. Een aantal ken ik, een aantal niet. Rene zal gelijk hebben in zijn uitspraak dat slechts een kwart van hen daadwerkelijk voor de klas staat.
En ik begrijp zijn drijfveer om juist die mensen meer de (verbale) arena te laten betreden om mee te praten en beslissen over veranderingen in het onderwijs. Zeker in het verleden gebeurde dat te weinig en dat heeft veel ellende en verlies van vertrouwen tot gevolg gehad.
Maar om dan gelijk iedereen die niet tot deze beroepsgroep hoort te diskwalificeren, inclusief de gedachten die zij naar voren brengen, gaat natuurlijk te ver.
Integendeel! Het onderwijs zal alleen veranderen als docenten (en anderen die in scholen werkzaam zijn) het gesprek aaangaan met de wereld om de school heen. En in die wereld komen zij onder andere mensen tegen zoals de auteurs van “onderwijshelden”. Dat gesprek mag en kun je niet uit de weg gaan.
Het nadeel van een boek met individuele opvattingen (ik denk dat we daar over spreken hier) is dat er wel standpunten verkondigd worden, maar dat dat niet snel tot een echt gesprek leidt. Dat is jammer. Standpunten leiden al snel tot discussies, goed/fout denken, voor- en tegenstanders. Zelden leidt het tot nieuwe, gedeelde inzichten die het onderwijs echt vooruit helpen.
Daarvoor moeten we het niet hebben van boeken en blogs, maar van heel iets anders: van ontmoeten, vragen stellen, verdiepen in elkaar. Kortom: van een goed gesprek!

0 Responses to “Wie het weet mag het zeggen, maar stel ook eens een vraag”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: