Nu of nooit….

Inmiddels is het veertien maanden geleden dat we in Nederland te maken kregen met de COVID-19 pandemie. Veertien maanden waarin we met vallen en opstaan probeerden gezond te blijven of, als dat niet lukte, te genezen. Veertien maanden waarin de zorg onder hoogspanning moest werken aan, soms onmogelijke, zware en nieuwe opgaven. Veertien maanden waarin bedrijven stilvielen, maar ook nieuwe wegen ontdekten. En … veertien maanden waarin het onderwijs noodgedwongen overstapte op nieuwe manieren van leren en onderwijzen.

Volgens mij mag het onderwijs trots zijn op zichzelf als we terugkijken naar die afgelopen periode. Het was zwaar en veel gebeurde met vallen en opstaan. Tegelijk was het voor leerlingen en studenten niet altijd mogelijk om hun studie op de ‘normale’ manier en in het geplande tempo te volgen. Zeker inzet begin was het moeilijk om te voorspellen wat de maatregelen zouden zijn en hoe lang die zouden gelden.

Daar waar het onderwijs vaak gekenmerkt werd door voorspelbaarheid, was die zekerheid van de ene op de andere dag verdwenen. En het ministerie moest op basis daarvan duidelijk maken wat van scholen verwacht werd en onder welke condities dat moest gebeuren. Maar zowel verwachtingen als condities konden steeds weer anders worden.

Terugkijkend durf ik de stelling wel aan dat we er, gegeven de omstandigheden, het beste van gemaakt hebben. En misschien was het beste ook best wel goed… We weten nog niet precies hoe het proces verder gaat en ook niet wat de effecten van de afgelopen periode zijn op de ontwikkeling van studenten. Maar we kunnen wel constateren dat veel studenten, al dan niet met een beperkte vertraging, hun diploma haalden/halen. En dat diploma heeft absoluut niet aan waarde ingeboet. Door extra tijd, alternatieve opdrachten en de snelle ontwikkeling van online onderwijs konden processen redelijk doorlopen.

Als je nu kijkt naar wat er nodig geweest is om dat voor elkaar te krijgen, dan kom ik tot één overkoepelende conclusie: het kon allemaal zo goed mogelijk doorgang vinden doordat de professionals ruimte en autonomie kregen om volgens hun eigen inzichten keuzes te maken. Het was een jaar geleden een hele stap om dat vertrouwen op die manier de basis te laten zijn voor de afspraken tussen het ministerie, de inspectie en de scholen. Nu kunnen we constateren dat de sector getoond heeft dat vertrouwen meer dan waard te zijn.

En daarmee komen we op de titel van dit bericht. Het is “nu of nooit”! Als de dreiging van COVID-19 afneemt, zullen de nodige beperkingen steeds verder afnemen. Dat geeft alle ruimte om terug te gaan naar het oude systeem dat gebaseerd was op regelgeving en controle. Dan komt in het MBO het oude regime terug van een strenge scheiding tussen onderwijs en stage; dan moeten onderwijsprogramma’s weer ver van tevoren worden vastgelegd en uitgevoerd worden volgens plan. Kortom, dan worden flexibiliteit en samenwerking met een snel veranderende omgeving het kind van de rekening.

Maar er is een alternatief. Zoals gezegd heeft de sector bewezen het vertrouwen waard te zijn. Dat vertrouwen heeft geleid tot enorme inspanningen en creativiteit waardoor studenten door konden met hun opleiding. En het heeft geleid tot nieuwe vormen van onderwijs, waarbij niet alleen online en offline, maar ook mengvormen waarin onderwijs en stage, theorie en praktijk samenvielen.

De tijd is rijp om te blijven uitgaan van vertrouwen. Het is nu….

1 Response to “Nu of nooit….”


  1. 1 Jan H. Witteveen 22 mei 2021 om 21:37

    Veel aandacht voor de student in media en daar omheen. weinig aandacht (begeleiding) voor de docenten die dit allemaal moesten arrangeren. Het is niet voor iedere docent een feestje om online les te geven. Je moet ineens je werk op een totaal andere manier uitvoeren, waar je niet voor gekozen hebt. Vrijheid krijgen om dit waar te maken wil nog niet zeggen dat je geen aandacht nodig hebt om dit waar te maken. Deze aandacht/begeleiding heb ik, ondanks dat ik het regelmatig heb aangegeven, gemist. Frank toch bedankt voor de mooie woorden aan degenen die de student mee hebben genomen naar hun eindstreep.


Laat een reactie achter op Jan H. Witteveen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




Mijn laatste tweets

Archief

Categorieën


%d bloggers liken dit: